Categorie archief: boekcitaat van de week

Bc #116: Marcel Proust

Zo is het … met ons verleden. Vergeefs proberen wij het weer op te roepen, onze geest spant zich voor niets in. Het zit buiten zijn gebied en reikwijdte verborgen in een of ander stoffelijk voorwerp (in het gevoel dat het voorwerp in ons opwekt) en we hebben er geen vermoeden van in welk. En of wij voor onze dood op dit voorwerp stuiten of het nooit ontmoeten, hangt alleen van het toeval af.

(Uit: Marcel Proust, Combray (vert. C.N. Lijsen), Amsterdam: De Bezige Bij, 1984. 51)

OVER DEZE RUBRIEK

Advertenties

Bc #115: Witold Gombrowicz

[H]et is een dwaze eis, dat de mens vast moet zijn en zeker, dus onwrikbaar in zijn ideeën, categorisch in zijn beweringen, zonder twijfel in zijn ideologie, vastberaden in zijn smaak, verantwoordelijk voor zijn woorden en daden, en vóór alles stabiel in zijn gehele wijze van bestaan. Bekijk het waanbeeld van dit postulaat eens nader. Ons levenselement is de eeuwige onrijpheid. Wat wij vandaag denken en voelen, zal onvermijdelijk voor onze achterkleinkinderen onzin zijn. Het zou dus beter zijn als wij daarin vandaag reeds de dosis domheid erkenden die de tijd er in zal brengen …

(Uit: Witold Gombrowicz, Ferdydurke (orig. Ferdydurke [1937], vert. Willem A. Maijer, Herman van der Klei en Chris de Ruig). Amsterdam: Moussault’s Uitgeverij, 1962, 83)

OVER DEZE RUBRIEK

Bc #114: Ta-Nehisi Coates

The point of this language of “intention” and “personal responsibility” is broad exoneration. Mistakes were made. Bodies were broken. People were enslaved. We meant well. We tried our best. “Good intention” is a hall pass through history, a sleeping pill that ensures the Dream.

(Uit: Ta-Nehisi Coates, Between the World and Me. New York: Spiegel & Grau, 2015, 33)

OVER DEZE RUBRIEK

Bc #113: Roland Barthes

Het officiële woordgebruik met betrekking tot Afrikaanse zaken heeft … een zuiver axiomatisch karakter. Dat wil zeggen dat het geen enkele communicatieve waarde heeft, maar slechts dient om te intimideren. Het is dus een schriftuur, een taal die ten doel heeft de normen en de feiten te doen samenvallen en aan de cynische werkelijkheid de rechtvaardiging van een edele moraal te geven.

(Uit: Roland Barthes, Mythologieën (orig. Mythologies [1957], vert. Kees Jongenburger). Utrecht: IJzer, 2002, 147)

OVER DEZE RUBRIEK