Categorie archief: boekcitaat van de week

Bc #144: Gustave Flaubert

[H]et woord van de mens is als een gebarsten ketel waarop je een wijsje tromt dat nog net een beer aan het dansen krijgt, terwijl je de sterren zou willen ontroeren.

(Uit: Gustave Flaubert, Madame Bovary (orig. [1857], vert. Hans van Pinxteren), Amsterdam: L.J. Veen, 2007, 231)

OVER DEZE RUBRIEK

Advertenties

Bc #143: Ilja Ilf en Jevgeni Petrov

In Moskou is men dol op deuren afsluiten. Duizenden bordesdeuren zijn van binnenuit met planken dichtgespijkerd en honderdduizenden burgers wringen zich via de achterdeur hun woningen binnen. Het jaar 1918 en de gewelddadige huiszoekingen liggen ver achter ons, de veiligheid bevorderende burgerwachten zijn opgedoekt, verkeersproblemen worden opgelost, overal verrijzen kolossale elektriciteitsbedrijven en er worden baanbrekende wetenschappelijke ontdekkingen gedaan. Maar de mens die zijn leven wijdt aan het probleem der afgesloten deuren moet nog opstaan.. waar is de man die het raadsel van elke bioscoop, elk theater en circus zal oplossen?

(Uit: Ilja Ilf en Jevgeni Petrov, De Twaalf Stoelen (orig. Двенадцать стульев [1928], vert. Frans Stapert). Amsterdam: M Bondi / Pegasus, 2004, 191)

OVER DEZE RUBRIEK

Bc #142: Mark Greif

The foodie differs in having the whole world at his fingertips. There is no single preferred region. There is the globe. If his cookbooks are European, they gravitate first to Europe’s warm and “savage,” uncivilized places (Provence, southern Italy), then quickly slide to brightly illustrated new books carrying him to Turkey, Morocco, Vietnam, India. No single tradition exists for him to learn, no singular importers to patronize, but rather an ocean of ingredients that wash up on his shores – in the high-end supermarkets, which pretend to adventure among wild foods…

(Uit: Mark Greif, Against Everything, Londen / New York: Verso, 2016: ‘On Food’, 46)

OVER DEZE RUBRIEK

Bc #141: Jean-Paul Sartre

Eerlijk gezegd overdreef mijn grootvader een beetje in de richting van het hogere; hij was een negentiende-eeuwer die zich, net als zoveel anderen – en zoals Victor Hugo zelf – voor Victor Hugo hield.

(Uit: Jean-Paul Sartre, De woorden (orig. Les Mots [1963], vert. Pierre H. Dubois en Jakob Mordegaai). Utrecht: Bijleveld, 2005: 19)

OVER DEZE RUBRIEK

Bc #140: Marcel Proust

[A]l de gevoelens waarmee wij het lief en leed van een echte persoon meebeleven, komen … alleen maar tot stand door het beeld dat wij ons van dit lief en leed maken; het geniale idee van de eerste romanschrijver bestond in de ontdekking dat in de samenhang van onze emoties, waarvan het beeld het wezenlijke element is, de dingen beslissend vereenvoudigd en vervolmaakt worden, als men de echte personen kortweg uitschakelde. Een echte mens, al sympathiseren wij nog zozeer met hem, wordt door ons voor een groot deel met de zintuigen waargenomen, dat wil zeggen, een deel van hem blijft ondoorzichtig voor ons en vormt een soort van onbenutte ballast, waarmee ons gevoelsleven niets weet te beginnen.

(Uit: Marcel Proust, Combray (vert. C.N. Lijsen), Amsterdam: De Bezige Bij, 1984. 95)

OVER DEZE RUBRIEK

Bc #139: Michail Lermontov

Bij het overlezen van deze bladzijde zie ik, dat ik ver van mijn onderwerp ben afgedwaald … Maar wat hindert dat? Ik schrijf dit dagboek immers voor mijzelf, en dientengevolge zal alles wat ik erin noteer eens voor mij een waardevolle herinnering zijn.

(Uit: Michail Lermontov, Een held van onze tijd (vert. Aleida G. Schot). L.J. Veen, 2003, 194)

OVER DEZE RUBRIEK