Categorie archief: artikelen

Zand Erover! Hete Lucht In De Toeristische Sector

Mooi weer doet verlangen naar een mooie vakantie. Lekker weg van huis en de wereld ontdekken, bij voorkeur in een warm land. (Hoewel, ‘ontdekken’…)

Er zijn genoeg partijen die je bij kunnen staan in je zoektocht naar de ideale vakantiebestemming. De Kampioen, het ledenblaadje van de ANWB, is hier een voorbeeld van. Leest lekker weg, en misschien neem je er nog iets van mee, op je reis.

Of juist liever niet? Deze week las ik in De Kampioen het artikel ‘Om te zoenen! De achtertuin van Lissabon’ van Nanda Raaphorst, en ik viel zowat van  mijn stoel (of naast, zoals zal blijken) van verbazing. Ik ben groot bewonderaar van een warm klimaat, maar zo veel hete lucht als in dit artikel trok ik buitengewoon slecht.

Meestal ben ik te druk met de batterij op te laden om te lezen wat ergens echt staat. Des te meer reden om de lectuur en de retoriek van de toeristenbranche nu eens goed op me te laten inwerken.

Lees verder

Advertenties

Ik Kan Best Zelf Nadenken, Maar Wil Ik Dat Ook Altijd?

Shit hit the fan begin deze week, op het gebied van sociale media. Onder druk van het Cambridge Analytica-schandaal wordt Facebook bijna unaniem aan de schandpaal genageld. Mark Zuckerberg werd op het matje geroepen (waar hij overigens voornamelijk met de schrik vrij kwam), en tienduizenden Nederlandse Facebookers, aangevuurd door Arjen Lubach, zegden hun abonnement op op de newsfeed die iedere dag weer met veel zorg voor ze werd samengesteld. ‘We pikken het niet meer!’, zo was de teneur.

Vaste lezers van DE ONDERKAST wisten natuurlijk al lang hoe arelaxed Facebook bezig was. Maar de betere ideeën verdienen natuurlijk altijd wel een breder publiek. De titel Early Adopter wordt jullie er niet om onthouden. Anderzijds hebben jullie nog de troef van de hypocrisie op zak: Facebook is een grote jongen, maar het probleem ligt veel dieper dan dat. De online advertentiemarkt is een woekerende ziekte die het Internet sinds de eeuwwisseling steeds heftiger en alomvattender in zijn greep heeft.

Gezellige opening, is het niet?

Vandaag meer over hoe sociale media inwerken op onze persoonlijkheid, en hoe lekker dat stiekem soms kan zijn.
Lees verder

Moeiteloos je werk doen? Over nijlpaarden en andere waanbeelden in managementland

Als je even wil lachen, dan kun je altijd even je hart ophalen op LinkedIn, waar de ene na de andere beunhaas haar of zijn zegje doet over manieren waarop jij je workflow zou kunnen optimaliseren, en hoe je je werk efficiënter kunt gaan doen.

(Volgens mij zou een begin zijn: niet onder werktijd op LinkedIn zitten om dit soort zut te lezen.)

Aangezien het een dankbaar onderwerp is, schreef ik eerder al over dergelijke meuk op LinkedIn. Onlangs kwam er echter wederom een mooi exemplaar voorbij. In dit geval schreef Mirjam Baars MBA een stukje in opdracht van de dochtersite NRC Carrière.

Ik ben uit principe buitengewoon wantrouwig naar mensen die zo opzichtig lopen te schermen met hun titels, en ze als een soort immuniteitsketting dragen. Moet ik je nu bij voorbaat al serieuzer gaan nemen voordat ik ook maar een woord heb gelezen, mevrouw MBA?

Nou ja, eerst maar weer eens even diep in de materie duiken, en kijken wat er nú weer gezegd wordt.
Lees verder

De Fietsbel en andere sociale ongemakken

De fietsbel is een fascinerend ding. Niet alleen omdat hij in vele soorten en maten bestaat, maar ook vanwege de uitwerking die het gebruik ervan heeft op andere weggebruikers. Het fysieke gebruik ervan is kinderlijk eenvoudig, maar sociaal ligt dit een stuk ingewikkelder. Wanneer kan je dat ding nu wel en niet gebruiken? En waarom leidt het soms vooral tot irritatie, en niet tot het beoogde doel?
Lees verder

Alleen Losers Delen Niets: De opkomst van ‘Sociaal’ als het Nieuwe Normaal

Als je iets niet deelt, ben je een loser en als je niet ‘gewoon’ op sociale media zit zoals iedereen al helemaal. Hoe heeft het zo ver kunnen komen, en waar gaat het naartoe?

Lees verder

Van Open Society naar Open Inrichting: Overdenkingen naar aanleiding van een totaal onnavolgbaar congresverslag

Het komt niet zo heel vaak voor dat ik iets lees en acuut de behoefte voel om in de pen te klimmen om mijn ongenoegen te uiten. Prettige uitzondering hierop vormde een verslag van een congres van de Wetenschappelijke Raad voor Regeringsbeleid (WRR). Het congres ging schuil onder de naam Open Society, Its Old Enemies And Its New Friends, en bestond uit een lezing van de Canadese Michael Ignatieff (een behoorlijke homo universalis, maar nu vooral rector van de Europese Universiteit in Boedapest), gevolgd door een paneldiscussie, gesproken columns, wat publieksparticipatie – enfin, zoals de meeste congressen worden opgeluisterd.

Op papier weinig reden tot verongelijktheid. Waarom riep het congresverslag dan toch zo veel weerstand op? Lees mee en huiver.
Lees verder