Categorie archief: artikelen

Alleen Losers Delen Niets: De opkomst van ‘Sociaal’ als het Nieuwe Normaal

Als je iets niet deelt, ben je een loser en als je niet ‘gewoon’ op sociale media zit zoals iedereen al helemaal. Hoe heeft het zo ver kunnen komen, en waar gaat het naartoe?

Lees verder

Advertenties

De blog als braakliggend terrein of als bouwput

Best irritant, dat Internet. Als je goed zoekt, kom je er altijd wel achter dat alles al een keer is gedaan. Hoe onderscheid je jezelf als blogger in die zee van Internet-meuk? En moet je dat eigenlijk wel willen?

Lees verder

Van Open Society naar Open Inrichting: Overdenkingen naar aanleiding van een totaal onnavolgbaar congresverslag

Het komt niet zo heel vaak voor dat ik iets lees en acuut de behoefte voel om in de pen te klimmen om mijn ongenoegen te uiten. Prettige uitzondering hierop vormde een verslag van een congres van de Wetenschappelijke Raad voor Regeringsbeleid (WRR). Het congres ging schuil onder de naam Open Society, Its Old Enemies And Its New Friends, en bestond uit een lezing van de Canadese Michael Ignatieff (een behoorlijke homo universalis, maar nu vooral rector van de Europese Universiteit in Boedapest), gevolgd door een paneldiscussie, gesproken columns, wat publieksparticipatie – enfin, zoals de meeste congressen worden opgeluisterd.

Op papier weinig reden tot verongelijktheid. Waarom riep het congresverslag dan toch zo veel weerstand op? Lees mee en huiver.
Lees verder

De waard en de parasiet: wie citeert wie in online medialand?

Een verkenning van welke nieuwsmedia het minst en het meest parasiteren, of worden geparasiteerd.
Lees verder

Alles Moet Blijven Zoals Het Is: Over Kantoorclichés en de Jeukmeuk van Japke-d. Bouma

‘We worden overspoeld met kantoorclichés op ons werk. Worden we daar beter van, vraagt Japke-d. Bouma zich wekelijks af.’

Zo worden de columns die Bouma wekelijks voor het NRC Handelsblad schrijft aangekondigd.

Het antwoord op wat ze zich afvraagt is steevast ‘nee’.

Eerder trok ik redelijk fel van leer tegen het volstrekt lege corporate jargon waar LinkedIn van krioelt. Op papier zou een column waarin wordt geageerd tegen de holle frasen die over menig Nederlandse kantoortafel vliegen er dus in moeten gaan als koek. Toch staan de stukjes van Bouma over ‘kantoorclichés’ me zo mogelijk nog veel meer tegen dan het betekenisloze idioom op LinkedIn.

Waarom dan? Vandaag vraag ik me af of we beter worden van het kantoorclichés-oeuvre van Japke-d. Bouma, aan de hand van twee columns: Werken op een flexplek: dat is de hel en Scrummen? Agile werken? Wat is dat?. (Ook de hel, wat Bouma betreft.)
Lees verder

Hoe je met het tekenen van een petitie geld pompt in een Finse N.V.

We hebben allemaal de mond vol van hoe slecht grote bedrijven als Facebook en Google voor de mensheid zijn. ‘Wij zijn hun product’, ‘er wordt over onze rug geld verdiend’: honderden artikelen per dag worden geschreven en gedeeld over de grote, kwade jongens. DE ONDERKAST incluis. (Artikelen die vervolgens wel doodleuk worden gedeeld via het medium dat ze aanklagen.)

En de grootste bedrijven zijn inderdaad ‘de 1%’ die verreweg de grootste taartpunt in beslag nemen van wat er aan geld omgaat in het vermarkten van vergaarde persoonsgegevens. Toch is het probleem groter dan dat. Door talloze kleinere bedrijfjes wordt er een slaatje geslagen uit de activiteiten op het internet van argeloze websurfers. Deze week een casestudie van één van die kleinere partijen, die in elk geval qua achterbaksheid geen stuiver onder doet voor de grote jongens: Petities24.

Lees verder