Bc #17

[Ik lees niets.] Ik ben er zo goed aan gewend om niet te lezen dat ik zelfs niet lees wat me toevallig onder ogen komt. Het is niet makkelijk: ze leren ons als kind lezen en je hele leven lang blijf je slaaf van alle geschreven rommel die ze je opdissen. Ik moest er misschien de eerste tijd ook wel mijn best voor doen, om te leren niet te lezen, maar nu gaat het werkelijk vanzelf. Het geheim is niet te weigeren naar geschreven woorden te kijken, je moet ze zelfs intens goed bekijken, net zolang tot ze verdwijnen.

(Uit: Italo Calvino, Als op een winternacht een reiziger (orig. Se una notte d’inverno un viaggiatore [1979], vert. Henny Vlot). Amsterdam: Ooievaar, 1982, 40)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s