reCAPTCHA: Uitgebuit waar je bij staat

457px-RecaptchaLogo.svg

Of je nu wil inloggen op je Facebookprofiel of een bozig commentaar wil achterlaten op nujij.nl, vroeg of laat kom je ermee in aanraking: de ReCAPTCHA. Dit is een check om te zien of je geen robot bent die met een simpele brute force probeert om toegang te krijgen tot een profiel, of een spoor van spamberichten achter zich wil laten.

Oorspronkelijk waren dit vrij eenvormige raadsels: licht vervormde teksten die je dan moest reproduceren. Minimale kans dat een robot dat zou kunnen nabootsen. Rond 2010 werd het ineens al een stuk eenvoudiger. Er kwam een grote knop met ‘ik ben geen robot’ voor in de plaats, waar je dan een vinkje bij moest zetten. De andere kant van de lijn maakt dan een scan van wat voor vlees er in de kuip zit – IP-adres, schermresolutie, browser –, en kan aan de hand daarvan bepalen of er al of niet een robot in het spel is.

Klinkt allemaal natuurlijk hartstikke nobel. Maar toch wringt er iets.
Lees verder

Bc #70: Marilynne Robinson

Every single one of us is a little civilization built on the ruins of any number of preceding civilizations, but with our own variant notions of what is beautiful and what is acceptable – which, I hasten to add, we generally do not satisfy and by which we struggle to live. We take fortuitous resemblances among us to be actual likeness, because those around us have also fallen heir to the same customs, trade in the same coin, acknowledge, more or less, the same notions of decency and sanity. But all that really just allows us to coexist with the inviolable, untraversable, and utterly vast spaces between us.

(Uit: Marilynne Robinson, Gilead. London: Virago, 2005, 224-5)

Bc #69: Semezdin Mehmedinović

[P]ictures of the dead and massacred turn into an ad for the war. It doesn’t matter that these people have names: TV translates them into its cool language, the naked image. The camera disembowels images of their psychological content to create information.

(Uit: Semezdin Mehmedinović, Sarajevo Blues (orig. [1996], vert. Ammiel Alcalay). San Francisco: City Lights Books, 1998, 83)

DE ONDERPODCAST #8: Clark, Jeff Cascaro, Trisha Covington

The Bad Plus – metal
trisha covington – why you wanna play me out
Clark – future daniel
Ansambl Teodosievski – Pajduska oro
Fred Hersch Trio – far away
Hal Mooney – Liza
Estafest – E
Esperanza Spalding – radio song
Dirty Loops – lost in you
Hiatus Kaiyote – By Fire
Jeff Cascaro – love is in the air
Kyary Pamyu Pamyu – Family party

Bc #68: Joshua Ferris

I noticed a headline on the cover of a celebrity magazine. “Daughn and Taylor Back Together?” it read in big print, and my mind returned to it later that day … I didn’t know that Daughn and Taylor had gotten together, to mention nothing of them breaking up, and now, possibly, getting back together again. More troubling still, I didn’t know who Daughn and Taylor were. Daughn and Taylor … I thought to myself, Daughn and Taylor … who are Daughn and Taylor? It was clear that I should know them, given the significant real estate their debatable reconciliation had commanded on the cover of one of the more reputable celebrity magazines. But I didn’t know them, and not knowing them, I realized I was once again out of touch. I would be in touch for a while, and then a headline like “Daughn and Taylor Back Together?” would come along to let me know I was out of touch again.

(Uit: Joshua Ferris, To rise again at a decent hour. London: Penguin Books, 2014, 120)